mánudagur, 2. júní 2008

Dómur!

Manneskjan er eitt furðulegasta fyrirbærið.
Manneskjan er eitt stórt vandamál.
Manneskjan dæmir fólk og sér ekki að það sjálft hefur sömu vandamál af sömu tegund eða af bara allt annari tegund. Maður sér það ekki fyrr en manneskjan er farin frá manni hvað maður hefur dæmt hana mikið og endar svo með sömu vandamál á herðum sér. Ég er bara lifandi sönnun fyrir því hversu stórt vandamál manneskjan er. Ég dæmdi eina manneskju en tel það að ég hafi gert henni gott með því að dæma hana en stundum var það of mikið. Manneskjan vissi af því, því að allir í kringum hana sögðu það sama og ég sagði. Þeir sem að þekkja mig vita um hvað ég er að tala. Ég dæmdi þessa manneskju í gríð og erg ásamt öðru fólki. En aftur á móti hjálpaði ég henni rosalega mikið. vona ég. Maður dæmir manneskjuna um hluti sem núna eru að lenda á herðum mínum. Ég leit á þessa manneskju sem bestu vinkonu mína. og það er svo margt sem ég arf að segja, t.d biðja hana fyrirgefningar á því að dæma hana á hlutunum sem eru lentir á mínum herðum, ekki hennar vandamál heldur mín vandamál af sömu tegund, Nú er þessi manneskja farin og mig vantar svo að segja fyrirgefðu að ég hafi dæmt hana svona mikið. Ég veit að flestir sem ég þekki vilja gera það sama eða viljað hafa gert meira til þess að hjálpa henni.

-sveinbjörg-